ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Akıl Emniyeti

Eldekî-kısıtli imkânlarda ve baskı altında tutularak zor şartlarda müsfümanca yaşamaya gayret ettiğimiz, tağutların hakim, muvahhîd mü'minlerin mahkûm olduğu işgal edilmiş İslâm topraklarındaki vahim manzaranın bir benzeri, bindörtyüz küsur yıl önce Arabistan'ın Hicaz bölgesinin Mekke şehrinde gündemdeydi...

Küfrün, şirkin ve koyu bir cehaletin hakim olduğu yeryüzünün en mukaddes beldesi olan Mekke'ye tağutî bir düzen hakim idi. Egemenliği elinde tutan bir avuç putlu ve mutlu zümre, heva-u heveslerinden ortaya koydukları anlayışlarını kanunlaştırmiş, kendileri gibi müşrik atalarının kendilerine bıraktığı ilkeler doğrultusunda hareket ediyorlardı... Kendi elleriyle yapıp, yontup meydana, Mukaddes Kabe'nin yanına, içine ve üstüne diktikleri put heykelleri, Allah'a şirk koşuyor, yeryüzü ilâhları diye tapmıyorlardı... Hem Allah'a inanıyor, hem put heykellere... Hayatlarının çok az bir kısmını Allah'a adarken, çoğunluğunu put heykellerinin isteği diye kendilerinin ve atalarının uydurduğu ilkelere tabi kılıyorlardı...

Allah'dan gelen vahye sırtlarını çevirmiş, İslâm'a ve O'nu kendilerine tebliğ eden Rasulullah (s.a.s.)'e düşman kesilerek tamamen reddetmişlerdi... "Bize atalarımızdan miras kalan bu din yeterli gelir... Biz, atalarımızın ilkelerinden zerre kadar taviz vermez ve ayrılmayız... Bizim İslâm'a ihtiyacımız yoktur... Bizim atalarımızdan kalan bir anayasamız var, biz Kur'ân'i anayasa olarak kabul etmiyoruz... Biz, ihtiyacımız olan kanunları kendimiz yapar ve icra ederiz, yani yasama ve yürütme, Millet Meclisimiz olan "Daru'n-Nedve" parlamentosundaki milletin temsilcilerine aiddir... Onların, Milletimizin faydası ve menfaatine uygun gördüklerini kanunlaştırma haklan vardır... Biz, Allah'ın değil, onların hükmüyle amel ederiz... Bize Allah'ın hükümleri lazım değil, zaten ona da ihtiyacımız yoktur... Kim ki, bizim anayasamızı ve yerleşik düzenimizi yıkıp, yerine Allah'ın emirlerine dayalı bir nizâm kurmaya çalışırsa o, bizim baş düşma-nımızdır... O, vatan hâini anarşist ve teröristtir. O, gerici ve irticacıdır... vs... vs..." anlamda isteklerini dile getiriyorlardı...

Allah'ın dinini, Allah'ın insan kullarına tebliğ edip onları gerçek Rabbleri Allah'a ve O'nun dinine davet edip kurtuluşlarını sağlayan Rasulullah (s.a.s.)'e ve iman eden muvahhid müsfümanlara düşman olan Mekke'nin egemen tağutları, onlara olmadık eziyet ediyor, akla, hayale gelmedik işkencelerle zulümlerini devam ettiriyorlardı... Bu şeytanî planlarla, bu ağır baskılarla, öldürmekler ve habsetmeklerle muvahhid mü'minleri Hak Din, yani İslâm'dan vazgeçireceklerini zannediyorlardı... Aradan yıllar geçtikçe, mü'minlerin sayısı artıyor, imanları daha da kuvvetleniyor ve dâvalara daha da çok sarıldıkları görülüyordu... Başlangıçta Rasulullah (s.a.s.)"i ve mü'minleri önemsemeyen Mekke'deki gayr-i İslâmî şirk devletinin egemen tağutları, İslâm'ın yayılmaması ve müslümanların çoğalmaması için aldıkları en vahşî önlemlerin işe yaramaz olduğunu görünce, şeytanî taktiklerin bir yenisini ortaya koymaya çalıştılar: Taviz kopararak uzlaşmak!.[1]

Başlarında mü'min ve müttakîledin önderi Rasulullah (s.a.s.) olan muvahhid mü'minler, şirke, küfre tağutlara karşı direnişlerini sürdürmeye büyük bir azim ve sabırla devam ettiler... Taviz vermediler, Mekke şirk devletinin egemen tağutlanna... İmanlarından, dînlerinden vazgeçrnediler... Gün geçtikçe ve şirk devletinin baskılan arttıkça, mü'minlerin direnişleri daha da çok artıyordu...

Günün yerleşik kavramlarıyla izah edilmek istenirse, Mekke şirk devleti, bir Lâik ve demokratik gayr-i müslim bir devletti... Lâikti, Allah'ın dinini, yani İslâm'ı yönetime, e-konomiye ve hukuka kavuşturmak istemediği gibi, tüm kurum kuruluşlarından uzaklaştırmıştı... Demokratikdi, yönetim ve kanun koyma hakkı yegâne hakim olan Allah'a bırakmıyor, yasama ve yürütmeyi "Daru'n-Nedve" şirk porlamentosundaki kırk yaşını bitirmiş, kabilesinin temsilcisi olan millet vekillerine has kılmıyordu... Hatta millet vekilleri, bir kaç Mekke tağutunun emrine âmâde olmuşlardı... Bir-iki güçlü kabile reisinin aldığı karar, koyduğu tavır ve yaptığı kanun, diğer millet vekillerinin kabulü idi...

Böyle bir ortamda gün geçtikçe baskı ve işkencelerle, yaralanma ve şehid edilmelere rağmen gelişen îslâmî hareketi durdurmak için uzlaşmaya karar veren Mekke şirk devletinin yönetimdeki zalim tağutları, Önder Rasulullah (s.a.s.)'e çeşitli teklifler sunuyorlardı... Bu tekliflerle, bazan Rasuluilah (s.a.s.)'i zor duruma sokmak, bazan da alay etmek durumunu gündeme getiriyorlardı... Tüm gaye ve niyetleri, yegâne önderimiz Rasulullah (s.a.s.) ve etrafındaki mü'minleri yıpratmaktı...

O tekliflerden birisi de şu idi:

İbn Abbas (r.anhuma), naklederek der ki:

Kureyş, Hz. Peygamber (s.a.s.)'in huzuruna gelerek:

Ya Muhammed, bize Safa tepesini altın yapması için Rabbine dua etmeni istiyoruz. Böylece o altınlardan at ve silah satın alır, sana iman eder, seninle birlikte savaşırız, dediler.

Hz, Peygamber (s.a.s.), onlara:

"Peki, eğer Rabbime dua edersem, O da, (duamı kabul edip de) Safa tepesini sizin için altın yaparsa, bana iman edeceğinize söz verir misiniz?" dedi.

Onlar da, söz verdiler. Bunun üzerine Rabbine dua etti.

Cebrail (a.s.), O'nun yanına gelerek:

Rabbin, Safa tepesini altın yapıp onlara verecek, amma yine sana iman etmezlerse onları, âlemlerde hiç kimseyi azablandırmayacağı şeklinde azablandıracak, dedi.

O zaman Hz. Peygamber (s.a.s.):

"Ya Rabbim, öyleyse hayır (en iyisi) Sen, beni kavmimle başbaşa bırak da ben, onları gün be gün davet edeyim." dedi.

Bunun üzerine Allah:

"Gerçek şu ki, göklerin ve yerin yaratılmasında....." ayetini inzal buyurdu.[2]

Kendilerini defalarca deneyen ve sözlerinde durmadıklarını, cayıp başka yollara saptıklarını gören Rasulullah (s.a.s.), Mekke şirk devletinin yöneticileri olan bu tağutların, istekleri doğrultusunda Safa tepesi Allah'ın izniyle altın olduktan sonra yine cayarlar kuşkusuyla Rabbine yalvardı... Tüm zorluklara rağmen sabırla, dirençle, onları İslâm'a davet etmek, hidayetlerine vesile oİmak ve akıllarını bürüyen cehalet perdesini yırtıp atmalarını sağlamak, daha hayırlı o-lurdu... Çünkü bu müşrikler, Allah'a misak anında verdikleri sözlerinde[3] durmamış, vefasızlık yapmış ve yeryüzüne geldikten sonra Allah'a şirk koşarak, Allah'dan başka rabler edinmişlerdir. [4] Allah'ın affetmeyeceğini beyan buyurduğu şirk suçunu işlediler. [5] Allah'a verdikleri sözlerine sadık olmayan ve verdiği kesin sözlerinden vazgeçenler, Rasulullah (s.a.s.)'e verdikleri sözlerinde dururlar mıydı?..

İşte bu bilgiden dolayı RasuIuHah (s.a.s.), onları davet etmek üzere kavmiyle başbaşa kalmayı diledi yegâne Rabbi Aİlah'dan... Bundan dolayı Safa tepesi altına dönüştürülmedi amma düşüne bilenler için, dünya durdukça mucize oluşundan hiç bir şey kaybetmeyen, her zamanda ve her mekânda taptaze, dipdiri olan şu ayeti kerime inzal oldu:

"Gerçek şu ki, göklerin ve yerin yaratılmasında, gece ile gündüzün ard arda gelişinde, insanlara yararlı şeylerle denizde yüzen gemilerde, Allah'ın yağdırdığı ve kendisiyle ö-lümünden sonra yeryüzünü dirilttiği suda, her canlıyı orada üretip yaymasında, rüzgarları estirmesinde, gökle yer arasında boyun eğdirilmiş bulutlan evirip çevirmesinde düşü-nen(akleden) bir topluk için geçekten ayetler vardır.[6]

Bu ayet-i kerimede beyan buyrulan ve yegâne Rabbimiz Allah'ın yaratıp yönettiği tabiat olayların hepsi başlı başına birer mucizedir... Akılları dumura uğramayan ve cehalet perdesiyle perdelememiş olanlar için bunların her birisi, Safa tepesini bir anda altın yapma kudretine sahib olan Allah'ın gücüne, kuvvetine, kudretine ve hikmetine birer delildir... Safa tepesini, taş olarak yoktan var eden Allah, o taşları, o kayaları altın yapma kudretine sahibtir... O, yalnızca "Ol" der, emrettiği şey, dilediği gibi oluveri.. [7] Çünkü yaratma ve emretme, O'na mahsustur. [8]

Göklerin ve yerin yaratılmasını düşünebilen bir kişinin, Rabbi Allah'ın varlığını, kudretini ve ortaksiz yalnızca Rabb olduğunu idrak etmemesi mümkün müdür? Dağları, ovalan, ormanları, çiçekleri, yapraklan, suları, denizleri, nehirleri, gökleri, pınarları, ilkbahar, yaz, sonbahar ve kışı düşünen a-kıl sahihleri, bu kâinatı yaratan Rabbini, seksiz şübhesiz ve ortaksız nasıl tanımaz? Dünya yüzünde yaşayan insanları, hayvanları ve onların hâl ve hareketlerini düşünen, aklını kullanan bir kişi, Rabbi Aİİah'a inanmaması düşünülebilinir mi?

Denizlerde suyun üstünde yüzen gemileri, gökte uçan uçakları, rüzgarları, bulutlan, yağmurları, karları ve bunlarla ilgili olan diğer olayları akleden bir kişi veya toplum, en büyük mucizeleri apaçık görmüş olur... Eğer aklî dengesi, akıl emniyetini tehlikeye sokan nesneler tarafından zedelenmemiş ve sarsılmamış ise, gerçeği idrak ederek şu ayet-i kerimelerdeki hikmetleri anlamış olur... Bu gerçekleri anlayan kişi, Allah'ın yegâne Rabb, İlâh ve Melik olduğuna iman e-der.... Dini, yalnızca Allah'a has kılarak, katıksız bir imanla inanır ki, Allah'dan başka bir rab ve ilâh yoktur... O'nun ortağı ve benzeri gibi olan da yoktur!.. Şöyle buyurur Rabbimiz Allah:

"Göklerin ve yerin mülkü Allah'ındır. Allah, her şeye güç yetirendir.

Şübhesiz, göklerin ve yerin yaratılmasında, gece ile gündüzün ardarda gelişinde, temiz akıl sahibleri için ayetler vardır,

Onlar, ayakta iken, otururken, yan yatarken Allah'ı zikrederler ve göklerin ve yerin yaratılışı konusunda düşünürler (ve derler ki:) 'Rabbimiz. Sen, bunu boşuna yaratmadın. Sen, pek yücesin, bizi ateşin azabından koru.

Rabbimiz biz: 'Rabbinize iman edin' diye imana çağrıda bulunan bir çağrıcıyı işittik, hemen iman ettik. Rabbimiz, bizim günahlarımızı bağışla, kötülüklerimizi ört ve bizi de i-yilik yapanlarla birlikte öldür.

Rabbimiz, Peygamberine va'detiklerini bize ver. Kıyamet gününde de bizi hor ve aşağılık kılma. Şübhesiz Sen. va'dine muhalefet etmeyensin.[9]

"Elif-Lâm-Mim-Râ. Bunlar, Kitab'ın ayetleridir. Ve sana Rabbinden indirilen haktır. Ancak insanların çoğu iman etmezler.

Allah,'O'dur ki, gökleri dayanak olmaksızın yükseltti, onları görmektesiniz. Sonra Arş'a istiva etti ve güneş ile aya boyun eğdirdi, her biri adı konulmuş bir süreye kadar akıp gitmektedirler. Her işi evirip düzenler, ayetleri birer birer a-çıklar. Umulur ki, Rabbinize kavuşacağınıza kesin bilgiyle inanırsınız.

Ve O, yeri yayıp uzatan, onda sarsılmaz dağlar ve ırmaklar kılandır. Orada ürünlerin her birinden ikişer çift yaratmıştır; geceyi gündüze bürümektedir. Şübhesiz, bunlarda, düşünen bir topluluk için gerçekten ayetler vardır.

Yeryüzünde birbirine yakın komşu olan kıtalar vardır. Üzüm bağları, ekinler, çatallı ve çatalsız hurmalıklar da vardır ki, bunlar, aynı su ile sulanır amma ürünlerinde (ki verimde ve lezzette) bazısını bazısına üstün kılıyoruz. Şübhesiz, bunlarda aklını kullanan bir topluluk için gerçekten ayetler vardır.[10]

"Hâ-Mim.

Kitabın indirilmesi, üstün ve güçlü olan, hüküm ve hikmet sahibi olan Allah'dandir.

Şübhesiz, mü'minler için göklerde ve yerde ayetler vardır.

Gece ile gündüzün ardarda gelişinde (veya aykırılığında) Allah'ın gökten rızık indirip onunla ölümünden sonra yeryüzünü diriltmesinden ve rüzgarları (belli bir düzen içinde) yönetmesinde aklını kullanabilen bir kavim için ayetler vardır.

İşte bunlar, Allah'ın ayetleridir. Sana, bunları hak olmak üzere okumaktayız. Öyleyse onlar,Allah'dan ve O'nun ayetlerinden sonra hangi söze iman edecekler?

Gerçeği sürekli tersyüz eden, günaha düşkün olan herkesin vay hâline! [11]

"Andolsun, Biz, gökte burçlar kıldık ve onu gözleyenler için süsledik.

Ve onu, her kovulan şeytandan koruduk.

Ancak kulak hırsızlığı yapan olursa onu da, parlak bir ateş izler.

Yere (gelince) onu, döşeyip yaydık, onda sarsılmaz dağlar bıraktık ve onda her şeyden ölçüsü belirlenmiş ürünler bitirdik.

Ve orada, sizler için ve kendisine rızık vericiler olmadığınız kimseler (varlıklar ve canlılar) için geçimlikler kıldık.

Hiç bir şey yoktur ki, hazineleri Bizim katımızda olmasın, ancak Biz, onu belirlemiş bir mikdar olarak indiririz.

Ve aşılayıcılar olarak rüzgarları gönderdik, böylece gökten su indirdik de, sizleri suladık. Oysa siz, O'nun hazine koruyucuları değilsiniz.

Şübhesiz Biz, gerçekten Biz, yaşatır ve öldürürüz ve varis olanlar Biziz.[12]

"Bakmıyorlar mı o deveye nasıl yaratıldı?

Göğe, nasıl yükseltildi?

Dağlara, nasıl oturtul up kuruldu?

Yere, nasıl yayılıp döşendi?

Artık sen, Öğüt verip hatırlat. Sen, yalnızca bir Öğüt verici, bir hatırlatıcısın

Onlara, zor ve baskı kullanıcı değilsin! [13]

Yegâne Rabbimizin apaçık ayetleridir bunlar... Yoruma bile ihtiyaç olmayan, her gören gözü, her işiten kulağı, her idrak eden beyni, her anlayan kalbi olan insanın anlayıp inanacağı apaçık ayetler... Biyolojisiyle, Psikolojisiyle, Sosyo-loj isiyle, Antropoloj isiyle, Fiziği, Matematiği ve Kimyasıyla, Coğrafya, Tarih ve Teknolojisiyle bütün ilim sahalarına hitab eden bu ayetler, İnsanoğlunu düşünmeye, idrak etmeye, hissetmeye ve görünenlerden görünmeyene ulaşmaya davet ediyor...

Başlı başına bir mucize ve Allah'ın ayeti olan insan, yaratan Rabbi Allah tarafından akıllı bir varlık olarak yaratılmıştır... Eşya ve olayları araştırma, düşünme ve idrak etme yetkisi verilen insanoğlu, mahlukat içinde en üstün yaratılan bir varlıktır...

Rabbimiz (c.c), şöyle buyurur:

"Hani Rabbin, Meleklere: 'Gerçekten Ben, çamurdan bir beşer yaratacağım' demişti.

Onu, bir biçime sokup, ona ruhumdan üflediğim zaman da siz, onun için hemen secdeye kapanın.

Meleklerin hepsi topluca secde etti.[14]

"Sonra da onu düzenleyip bir biçime soktu ve ona ruhundan üfledi. Sizin için de kulak, gözler ve gönüller var etti. Ne kadar az şükrediyorsunuz? [15]

Şükretmek, nimeti verene karşı nankör olmamak ve nimeti, emredilen şekliyle yerli yerinde değerlendirmektir... Nimeti yaratanı tanımak ve O'na karşı vazifeleri gereği şekilde yerime getirmek, şükür etmektir... Kulaklarla hakkı duymak, gözlerle hakkı görmek, gönüllerle hakkı kavramak ve tüm varlığımızla Hakk'm emrettiği şekilde olmak, şükretmek olduğunu bir kez daha vurgulamak gerek...

Rabbimiz Allah, biz kullarını delilli, isbatlı iman etmeye davet ediyor... Verdiği akıl nimetini yerli yerince kullanıp Allah'ın ayetleri üzerinde düşünerek, bizleri yaratan, nzıklandıran, büyütüp ve eğitip nasıl hareket edersek faydamıza olup huzurumuzu te'min edeceğimizi emreden Rabbimiz, biz kullarını düşünmeye davet ediyor... Gerek nefsimizi, yani varlığımızı, gerek bizim dışımızdaki tabiatı düşünecek olursak ve bu düşünme metodunu da sağlıklı ve ölçülü gerçekleştirecek olur isek, bütün problemlerimizi çözmüş oluruz... Önce kendimizi tanır, Rabbimiz Allah'ı bilir, O'na katıksız iman eder ve kul ile Rabb ilişkisini sağlamlaştırırız... Rabbimiz Allah ile olan rabıtamızı, kopması imkânsız hâle getirmeye çalışırız... Elbette bütün bunları, yine Rabbimiz Allah'ın lutfu ve rahmetiyle gerçekleştirmiş oluruz... Bizim, mü'minler olarak tüm başarımız O'nun izni iledir.[16] O, dilemedikçe, bizler hiç bir zaman dileyici olamayız. [17]

Yegâne Rabbimiz Allah, Kur'ân-ı Mecid'de aklını kullanabilen kişi ve topluluklara ibret ve ders veren kıssalar beyan buyurmuştur... Bu kıssalar, birer hakikatdir... Onlardan ibret almak ve kendimiz için ders çıkarmak gerek... Bizden önce yaşamış olanların denemelerinden, imtihanlarından ders almak lazımdır... Eğer herhangi bir kötülük veya hata yapmışlarsa, bizlerin o kötülük ve hatalara düşmemek için çok uyanık olmamız lazımdır... Eğer iyilikler ve sevablar yapmışlar, dolayısıyla övgüyü haketmişler ise, onlar gibi olmaya, salihler ve siddîkiar gibi davranmaya gayret etmemiz gereklidir... Bu da, ancak Rabbimiz Allah'ın verdiği akıl nimetini kullanmakla gerçekleşir...

Şöyle buyurur Rabbimiz Allah (Azze ve celle):

"Biz, senden önce şehirler halkına kendilerine vahyettiğimiz kimseler dışında (başkalarını elçi olarak) göndermedik. Hiç yeryüzünde dolaşmıyorlar mı ki, kendilerinden öncekilerin nasıl bir sona uğradıklarını görmüş olsalar? Korkup sakınanlar için ahiret yurdu elbette daha hayırlıdır. Siz, yine de akıl erdiremeyecek misiniz?

Öyle ki, peygamberler, umudlarını kesip de, artık onların gerçekten yalanladıklarını sandıkları bir sırada onlara yardımımız gelmiştir. Biz, kimi dilersek o, kurtulmuştur. Suçlu-günahkâr topluluğundan zorlu azabımız geri çevrilmeyecektir.

Andolsun, onların kıssalarında temiz akıl sahihleri için ibretler vardır. (Bu Kur'ân,) düzüp uydurulacak bir söz değildir. Ancak kendinden öncekilerin doğrulayıcısı, her şeyin çeşitli biçimde açıklaması ve iman edecek bir topluluk için bir hidayet ve rahmettir.[18]

"Yeryüzünde kesin bir bilgiye inanacak olanlar İçin a-yetler vardır.

Ve kendi nefislerinizde de, yine de görmüyor musunuz?

Gökte rızkınız vardır ve size va'dolunmakta olan da. [19]

Bu, böyledir!..

Allah'dan başka rab, ilâh ve melik yoktur... yegâne yaratan ilâh Allah'dır... yegâne yetiştiren, yöneten ve yönlendiren Rabb Allah'dır... Yegâne hakim olan ve hakimiyetin kayıtsız, şartsız kendisinin olan, kanun koymak yalnıza kendisine aid bulunan Melik Allah'dır... Bütün âlemlerin ve insanların Rabbi, İlâhı ve Meliki yalnız ve yalnız Allah Teâlâ'dır. [20] O'ndan başka bir rab, melik ve ilâh olmadığı gibi, O'nula beraber de herhangi bir rab, melik ve ilâh yoktur... Rabb da O, Melik de O, İlâh da O'dur...

Her kim ki, O'ndan başka veya O'nunla birlikte bir rab, melik ve ilâh edinecek olursa elbette o, şirk koşmuş ve küfretmiş olur... Yani Allah'ın nizâmı, hayat nizâmı olan İslâm'ı tamamen bırakıp heva-u heveslerinden kaynaklanan düzenlere, ideolojilere, rejimlere ve onların kanunlarına tabi olarak hayatını düzenleyenler, AUah'dan başka rab, melik ve ilâh edinmişlerdir... Hayatının bir mikdannı Allah'ın emirlerine göre bir mikdarını da egemen müstekbir tağutların e-mirlerine, yani kanunlarına göre ayarlayan ve tabı olanlar ise, Allah ile birlikte başka rab, melik ve ilâh edinmişlerdir... Bugün gayr-ı müslimler, yani islâm düşmanı olan müstekbirler tarafından işgal edilen ve yerli mürted tağutlar tarafından yönetilen İslâm topraklarında yaşayanların çoğunluğunun durumu, bu iki hâlden birisidir... Ya Allah'ı tamamen bırakıp başka rab, melik ve ilâhlara tabi olmuş, ya da Allah ile birlikte emirlerine, kanunlarına tabi olduğu rab, melik ve ilâhlar edinmişlerdir.[21]

Yegâne Rabbimiz, Melikimiz ve İlâhımız Allah Teâlâ (Azza ve Celle) insanları, Rabblerinin, Meliklerinin ve İlâhlarının bir tek olup, O'ndan başka veya O'nunla birlikte bir rab, melik ve ilâh olmadığını düşünmeye, idrak etmeye ve katıksız iman etmeye davet ederek, şöyle uyarıda bulunuyor:

"De ki: Hamd Allah'ındır ve selâm, O'nun seçtiği kulların üzerinedir. Allah mı daha hayırlı, yoksa onların ortak koşmakta oldukları mı?

(Onlar mı) yoksa, gökleri ve yeri yaratan ve size su indiren mi? Ki onunla (o suyla), gönül alıcı bahçeler bitiriver-dik. Sizin içinse,O'nun bir ağacını bitirmek (bile) mümkün değildir. Allah ile beraber başka bir ilâh mı? Hayır, onlar, sapıklıkta devam etmekte olan bir kavimdir.

Ya da yeryüzünü bir karar yeri kılan, onun arasında ırmaklar var eden ve ona (yeryüzü için) sarsılmaz dağlar yaratan ve iki deniz arasında bir ara-engel (haciz) koyan mı? Allah ile beraber başka bir ilâh mı? Hayır, onların çoğu bilmiyorlar.

Ya da sıkıntı ve ihtiyaç içinde olana, kendisine dua ettiği zaman icabet eden, kötülüğü açıp gideren ve size yeryüzünün halifeleri kılan mı? Allah ile beraber başka bir ilâh mı? Ne kadar az öğüt alıp düşünüyorsunuz.

Ya da karanın ve denizin karanlıkları içinde size yol gösteren ve rahmetinin önünde rüzgarları müjde vericiler olarak gönderen mi? Allah ile beraber başka bir ilâh mı? Allah, onların şirk koşmakta olduklarından yücedir.

Ya da halkı sürekli olarak yaratmakta olan, sonra onu i-ade edecek olan ve sizi gökten ve yerden rızıklandıran mı? Allah ile beraber başka bir ilâh mı? De ki: Eğer doğru söyle-yenler iseniz, kesin kanıt(burhan)mızı getiriniz.[22]

Allah'ı bırakarak, yani Allah'ın kanunlarını, O'nun dini olan hayat nizâmı İslâm'ı bırakarak, ya da Allah ile beraber başka rabler, melikler ve ilâhlar edinenler, hayatlarının bazı işlerinde, daha doğrusu egemen tağutların egemenliklerine zarar vermeyen bazı işlerde Allah'ın dini İslâm'a tabi olurken, hayatın önemli işlerinde ise, egemen tağutların yasalarına tabi olanlar, eğer bu yaptıkları doğru ise, o hâlde kesin delillerini getirmelidirler... Delilleri, naklî ve aklî olmalıdır... Hem nakle, yani Allah'ın indirdiği İslâm Dini'ne, hem de Allah'ın insan kullarına bağışladığı büyük nimet olan akla uymalı, aykırı olmamalıdır...

De ki: 'Eğer doğru sözlüler iseniz, kesin kanit(burhan)imzı getiriniz.[23]

Allah'dan başka veya Allah ile beraber başka ilâhlar, rabler ve melikler edinenler, hiç bir zaman ve hiç bir yerde bu yaptıklarına, yani şirk ve küfürlerine kesin kanıt getirememiş ve bu fikirlerinin doğruluğunu isbat edememişlerdir... İsbat edemezler de... Çünkü şirk koşmak ve küfretmek, insanın fıtratına ve yaratılış gayesine tamamen terstir... Yanlıştır ve batıldır...

Temelinden çatısına kadar çürük, bozuk, yanlış ve batıl olan bir şey, nasıl doğru olarak isbat edilebilinir?.. Bunun doğru olduğuna dair fikrin delili hangi mantık ölçüşünce ortaya konulabilinir?.. Bu görüşün, bu anlayışın ve bu gidişatın tamamen batıl olduğuna dair naklî ve aklî bütün deliller şahiddir!..

Yegâne Rabbimiz Allah, insanlar hakkı, doğruyu, güzeli ve kurtuluşu müjdeleyerek şöyle buyurur:

"Ey insanlar, Rabbinizden size kesin bir kanıt (burhan) geldi ve size apaçık bir nur (Kur'ân) indirdik. [24]

"De ki: En üstün ve açık delil (El-Huccetu'I-Baliğa) Allah'ındır. Eğer O, dileseydi, elbette tümünüzü hidayeteyönetip iletirdi. [25]

"Gerçek şu ki, size Rabbinizden basiretler gelmiştir. Kim basiretle görürse, kendi lehine, kim de kör olursa (görmek istemezse), kendi aleyhinedir. Ben, sizin üzerinizde bir gözetleyici değilim. [26]

Muvahhid mü'minler, Allah'dan gelen kesin delillerle katıksız bir şekilde iman edenlerdir... İmanlarından şübheye düşmeyen mü'min müslümanlar, naklî delillerle beraber akıl nimetini de kullanarak, aklı delillerle de hareket ederek gerçeği elde etmişlerdir... Bundan dolayı İslâm'ın ilk günlerinden bu güne ve kıyamet akşamına kadar muvahhid mü'minler, şeytanîlerin, tağutların, müşrik ve kâfirlerin bütün engellemelerine rağmen Rabbleri Allah'dan kendilerine emredilene tabi olmuş, ondan taviz vermemiş ve ondan vazgeçmemişlerdir...

Bu, böyledir ve bu, gerçek Tevhidin gereği, katıksız i-manın göstergesidir...

Rabbimiz Allah Teâlâ, şöyle buyurur:

De ki: Ben, yalnızca bana Rabbimden vahyolunana uyarım. Bu, Rabbimden olan basiretlerdir. İ-man edecek bir topluluk için de, bir hidayet ve bir rahmettir.[27]

Bu hidayete ve bu rahmete, katıksız iman etmek suretiyle ulaşan bir ferd veya topluluk, her nereye bakarsa, Allah'ın ayetlerinden bir, ya da kaç ayeti görür, ondan ders alir... Böylelikle imanı kuvvetlenir ve sarsılmaz hâle gelir...

Taklidi imandan, tahkiki imana geçen her muvahhid mü'min, eşya ve olaylara bir basiretle bakar, firasetini kullanarak ondaki illet ve hikmeti kavramaya çalışır... Kendisi kesin delillerle hareket eder, delilsiz, isbatsız batıl ve hurafe olan şeylerin tümünü kimden gelirse gelsin reddeder...

Şöyle buyurur Rabbimiz Allah (c.c.):

"Üzerlerindeki göğe bakmıyorlar mı? Biz, onu nasıl bina ettik ve onu nasıl süsledik? Onun hiç bir çatlağı yok.

Yeri de (nasıl) döşeyip yaydık? Onda sarsılmaz dağlar bıraktık ve onda göz alıcı ve iç açıcı her çiften (nice bitkiler) bitirdik. (Bunlar,) içten Allah'a yönelen her kul için hikmetle bakan bir iç göz ve bir zikirdir.[28]

"O, biri diğeriyle tam bir uyum (mutabakat) içinde yedi gök yaratmış olandır. Rahman(olan Allah)ın yaratmasında hiç bir çelişki ve uygunsuzluk (tefavüt) göremezsin. İşte gözü(nü) çevirip gezdir, herhangi bir çatlaklık (bozukluk ve çarpıklık) görüyor musun?

Sonra gözünü iki kere daha çevirip gezdir, o göz (u-yumsuziuk bulmaktan) umudunu kesmiş bir hâlde bitkin olarak sana dönecektir. [29]

Rabbimiz Allah'ın nizâmında hiç bir çelişki, hiç bir kusur ve hiç bir düzensizlik yoktur... Allah'ın nizâmında kusur arayan kusurlu, gafil ve cahilleri, düşünmeye ve araştırmaya davet eden Rabbimiz Allah, defalarca yeryüzüne, özellikle de gök yüzüne bakmayı emrediyor... Gökyüzüne bakılsın... Herhangi bir noksanlık, bir çatlaklık ve bir yanlışlık için gökyüzüne bakan gafil gözler, aradığını bulamadan bitkin ve yorgun, mahcub ve üzgün sahibine geri dönecektir... Yalnız geri dönmekle kalmayacak, gafil, cahil ve imandan mahrum sahibine, bir daha böyle abes bir işle iştigal etmemeyi de i-kaz ederek araştırmayı, kendi yanılması ve kusuruyla sonuçlandıracaktır...

Yegâne Rabbimiz Allah, gerek yaratma ve gerekse emr, yani tekvin ve teşriî konusunda nizâmında hiç bir yanlışlık, hiç bir çelişki ve hiç bir ölçüsüzlük yoktur... Rabbimiz Allah'ın yarattığı ve ölçüsünü belirleyip hareket emrini verdiği şu koskoca kâinattaki her cisim, her gezegen ve her yıldız, birbiriyle nasıl uyumlu ise, nasıl dengeli ise, yeryüzündeki kulları arasında hükmetsin, onların hayatım tanzim etsin diye gönderdiği İslâm Nizâmı'nm her emri ve her nehyi arasında da böyle ölçülü ve dengeli bir ilişki vardır... İslâm Nizâmı ile insan arasında da çok dengeli ve uyumlu bir irtibat mevcuddur... Çünkü varlıkları, birbiri içindir... İnsan, İslâm'a göre hayatını tanzim etsin, yani yalnızca Allah'a kul olsun, yâlnızca Allah'ın emrine göre yaşasın ve Allalrdan başka hiç kimsenin, hiç bir makam ve mevki sahibinin emrine girmesin, hiç bir tağuta kulluk yapmasın diye yaratmışken, [30] İslâm ise, yeryüzündeki insan kullarının hayatım tanzim etmek için va'zedilmiş, vahyolunmuştur.[31]

Rabbimiz Allah, şöyle buyurur:

"Allah, gökleri ve yeri hak olarak yarattı. Hiç şübhe yok bunda, iman etmekte olanlar için bir ayet vardır. [32]

"De ki: 'Hak geldi, batıl yok oldu. Hiç şübhesiz batıl, yok olucudur.

Kur'ân'da rnü'minler için şifâ ve rahmet olan şeyleri indirmekteyiz. Oysa O, zalimlere kayıplarından başkasını artırmaz. [33]

"İşte bu örnekler, Biz, bunları insanlara vermekteyiz. Ancak âlimlerden başkası bunlara akıl erdiremez. [34]

Rabbimiz Allah'ın, insanların yeryüzündeki hayatlarını huzurlu ve mutlu yaşamaları, birbirilerinin haklarına riâyet etmeleri, birbirilerine zulüm etmemeleri, birbirilerinin haklarını yememeleri; ahireti için çalışıp ebedî cehennemden kurtulup, ebedî cenneti kazanmaları için örnek vermiştir... Bu örneklerden ibret ve ders alanlar, ancak ilim sahibi, iman sahibi olan âlimler ve Allah'ın verdiği akıl nimetini yerli yerinde kullanarak düşünenlerdir...

Rabbimiz Allah (c.c), aklını kullananlara şöyle seslenir:

"Ey temiz akıl sahihleri, kısasta sizin için hayat vardır. Umulur ki, sakınırsınız.[35]

"İşte Allah, size ayetleri böyle açıklar, umulur ki, akıl edersiniz. [36]

"Siz, insanlara iyiliği emrediyorken kendinizi mi unutuyorsunuz? Oysa siz, Kitabı okumaktasınız. Yine akıllanmayacak (aklınızı kullanmayacak) mısınız? [37]

Kendilerine Allah tarafından indirilen hakkı dinlemedikleri ve akıllarını kullanmadıkları için, iman etmeyen, şirk koşanlar ve küfredenler, cehennemde çılgın ateşin içinde yanarken hayıflanıp duracaklar...

"Ve derler ki: 'Eğer dinlemiş olsaydık, ya da akıl etmiş olsaydık, şu çılgınca yanan ateşin halkı arasında olmayacaktık. [38]

Dünyada zelil, ahirette rezil olan, Allah'a ve O'nun nizâmına isyan edip düşman kesilen, Allah'ın kanunlarını bir yana bırakıp kendi uydurmaları olan kanunlarla hayatı yönetip yönlendiren, hakkı dinlemeyen ve hakkı kabul etme konusunda aklını kullanmayan bu müşrikleri engelleyen ne idi? Niçin inanmadılar ve niçin yeryüzünde Allah'ın hükümlerinin hükmolunmasını engellediler ve yeryüzüne fitnenin hakim olması yolunda çalıştılar?.. Bu soruların cevabını, her sorunun en doğru cevabını veren Allah'ın ayetlerinde buluyoruz...

Şöyle buyuruyor Rabbimiz Allah:

"Ne zaman onlara: 'Allah'ın indirdiklerine uyun' denilse, onlar: 'Hayır, biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeye (geleneğe) uyarız derler. (Peki) ya atalarının aklı bir şeye ermez ve doğru yolu da bulamamış idiyseler?

Küfre sapanların örneği, çağırma ve bağırmadan başka bir şeyi duymayan(duyduğu şeyin anlamını bilmeyen hay-van)a haykıranın örneği gibidir. Onlar, sağırdırlar, dilsizdirler, kördürler, bundan dolayı akıl erdiremezler.[39]

"Onlara: 'Allah'ın indirdiğine ve Peygamber'e gelin' denildiğinde, 'Atalarımızı üzerinde bulduğumuz şey bize yeter' derler. (Peki) ya ataları bir şey bilmiyor ve hidayete ermiyor idilerse? [40]

"İşte böyle, hiç şübhesiz, küfredenler, batil olana uymuş ve hiç şübhesiz, iman edenler de, Rabblerinden olan hakka uymuşlardır. İşte Allah, insanlara kendi örneklerini verip göstermektedir. [41]

"De ki: 'Sizin şirk koştuklarınızdan hakka ulaştırabilecek var mıdır?' De ki: 'Hakka ulaştıracak Allah'dır. Öyleyse hakka ulaştıran mı uyulmaya daha hak sahibidir, yoksa doğru yola ulaştınlmadıkça kendisi hidayete ulaşmayan mı? Ne oluyor size? Nasıl hükmediyorsunuz?'

Onların çoğunluğu zandan başkasına uymaz. Gerçekten zan ise, haktan hiç bir şeyi sağlayamaz. Şübhesiz Allah, onların işlemekte olduklarını bilendir. [42]

De ki: 'Sizin yanınızda, bize çıkarabileceğiniz bir

ilim mi var? Siz, ancak zanna uymaktasınız ve siz ancak zan ve tahminle yalan söylersiniz. [43]

"Allah'ın izni olmaksızın hiç kimse için iman etme (imkânı) yoktur. O, akıl erdirmeyenlerin üzerine iğrenç bir pislik (azab) kılar.[44]

"Şimdi sen, kendi hevasını ilâh edinen ve Allah'ın bir ilim üzere kendisini saptırdığı, kulağı ve kalbi üzerine mühür vurduğu ve gözü üstüne bir de perde çektiği kimseyi gördün mü? Artık Allah'dan sonra ona kim hidayet verecektir? Siz, yine de öğüt alıp düşünmüyor musunuz? [45]

"Allah'ın indirdiği Kitabtan bir şeyi gözardı edip saklayanlar ve onunla değeri az (bir şeyi) satın alanlar, onların yedikleri karınlarında ateşten başkası değildir. Allah, Kıyamet günü onlarla konuşmaz ve onları arındırmaz. Ve onlar i-çin acıklı bir azab vardır.

Onlar, hidayete karşılık sapıklığı, bağışlanmaya karşılık azabı satın almışlardır. Ateşe karşı ne de dayanıklıdırlar. [46] Gerçekten apaçık belgelerden indirdiklerimizi ve İnsanlar için Kitabta açıkladığımız hidayeti gizlemekte olanlar, işte onlara, hem Allah lanet eder, hem de lanet ediciler lanet eder.

Ancak tevbe edenler, (kendilerini) düzeltenler ve (indirileni) açıklayanlara gelince) artık onların tevbelerini kabul ederim, esirgeyenim. [47]

Yegâne Rabbimiz Allah Teâlâ'mn bu apaçık ayetlerinden net olarak anlaşılan o ki, Allah'ın insan kullarına bağışladığı iman nimetinden sonra en iyi nimet olan akıl nimetini kullanamayanlar, müşrik atalarına ve saptırıcı din adamlarına, yani Ulemau's-Su'ya tabi olanlardır... Allah'a isyan e-den, Allah'ın hükümlerini kabul etmeyen veya onları bir yana bırakıp kendilerini yöneten kanunları kendileri yapan, böylece tağutlaşan müşrik atalarına varis olup onların koyduğu şirk ilkeleri doğrultusunda hareket etmek suretiyle Allah'ın nizâmı İslâm1! kabul etmeyenler, akıllarını kullanmayan, gafil, cahil ve birbirinin kulları olanlardır... Çünkü birileri, birilerine vekalet vererek yetkili kılıyor, yetkili vekiller, birilerinin adına Allah'ın hükümlerini kaldırıp onların yerine yanlarından çıkardıkları hükümleri koyuyorlar... Böylece vekil, asıl olanın, asıl da, vekil olanın kulu, aynı zamanda birbirilerinin rabi oluyorlar... Allah'ın kanunlarını bırakıp kendi arzulannca kanunlar yapan ve tabi olanlar, hem birbirilerinin kulları, hem de rabları hâline gelirler... Asalet ve vekalet yetkilerini kullanma, onları bu hâle getiriyor...

Yegâne Rabbimiz Allah Teâlâ, muvahhid mü'min kullarına, bu durumda olan gayr-ı müslimlere, yani tağutî düzenlerde İslâm'dan başka ideolojilere tabi olmakla birbirilerinin kulları ve rableri olanlara, şu davette bulunmalarını emrediliyor:

"De ki: 'Ey Kitab Ehli, bizimle sizin aranızda müşterek (olacak) bir kelimeye gelin. (Ki o da şudur:) Allah'dan başkasına kulluk etmeyelim, O'na hiç bir şeyi ortak koşmayalım ve Allah'ı bırakıp kimimiz kimimizi rabler edinmeyelim.' Eğer yine yüz çevirirseler deyin ki: 'Şahid olun, biz gerçekten müslümanlarız.[48]

Bu davet,"evrensel bir çağrıdır..." Hangi ırktan, hangi renkten, hangi dilden, hangi kıta ve hangi ülkeden olursa olsun, Allah'dan başka rab, yani kanun koyucu hakim, İslâm'dan başka düzen, rejim ve ideoloji, Kur'ân'dan başka yasa ve Rasulullah (s.a.s.)'den başka önder kabul eden herkese, her ferde ve her topluma tâ canu gönülden bir davettir... İlâhî bir tebliğ ve kurtuluş mesajıdır... Dünyada zilletten, ahirette ebedî azabdan kurtulmak için bir çağrıdır... Beyinleri, akılları ve duygulan dumura uğramamış, insan olduğunun en az da olsa farkında olanlara bir uyarıdır bu davet...

İslâm topraklarını işgal eden bu zalim, despot, müstekbir tağutlara ve onlar adına yönetimde bulunan uşaklarına barış çağrtsıdır, bu çağrı!..

"Bizimle sizin aranızda ortak bir kelimeye gelin: Allah'dan başkasına kulluk etmeyelim. O'na hiç bir şeyi ortak koşmayalım ve Allah'ı bırakıp kimimiz kimimizi rabler e-dinmeyelim."

Eğer Rabbimiz Allah bize öğrettiği ve kendilerine ulaştırdığımız bu çağrıya kulak vermez, bu daveti reddederlerse, onları da şahid tutarak "müslümanlardan" olduğumuzu, onlarla bizim aramızda hiç bir ilişkinin, akidevî ve amelî hiç bir ilginin bulunmadığını ilân etmeliyiz:

Ey Kâfirler,

Sizin dininiz, inancınız, ideolojiniz, düzeniniz, hayat anlayışınız size, benim de dinim olan hayat nizâmı İslâm bana!.[49]

Rabbimiz Allah'ın da bize emri budur:

Ayetlerimizi yalan sayanların ve ahirete inanmayanların heva (istek ve tutkularına uyma. Onlar, (bir takım güçleri ve varlıkları) Rablerine denk tutmaktadırlar. [50]

"Ey insanlar, yeryüzünde olan şeyleri helâl ve temiz olarak yiyin ve şeytanın adımlarını izlemeyin. Gerçekte o, sizin için apaçık bir düşmandır.

O, size yalnızca kötülüğü, çirkin hayasızlığı ve Allah'a karşı bilmediğiniz şeyi söylemeyi emreder."

"Sonra seni de, bu emirden bir şeriat üzerinde kıldık, öyleyse sen ona uy, bilmeyenlerin heva(istek ve tutkularına uyma.

Çünkü onİar, Aflah'dan (gelecek) hiç bir şeyi senden savamazlar. Hiç şübhesiz zalimler, birbirinin velisidirler. Allah ise müttakilerin velisidir. [51]

İman etmeyen ve akletmeyenlerle ilişkisini kesen, ne kendisinin, ne de kendisini bilmez cahillerin heva u heveslerine tabi olmayan muvahhid mü'minler, Allah'a yönelmiş, tüm varlıklarını Rabbleri Allah'a has kılmıştır... Çünkü onlar, Rabbleri Allah'ın kendilerine verdiği akıl nimetini, imanın emrine vermiş ve gereğini yapmış olan salih kullardır...

Rabbimiz Allah, bu muvahhid ve muttaki mü'min kullarını şöyle övüp vasıflarını beyan buyuruyor:

"Tağuta kulluk etmekten kaçınan ve Allah'a içten yönelenler ise, onlar için bir müjde vardır, öyleyse kullanma müjde ver.

Ki onlar, sözü işitirler ve en güzeline uyarlar. İşte onlar, Allah'ın kendilerini hidayete eriştirdikleridir ve onlar, temiz akıl sahihleridir.[52]

Allah'ın verdiği akıl nimetini kullanabilen insanların vasıflarına dikkat edelim:

1) Tağuta kuî olmaktan tamamen kaçınan, tağutu tüm kurum ve kuruluşlarıyla reddeden,

2) Dini, Allah'a has kılarak katıksız iman eden ve tüm varlığını Allah'a adayan,

3) Söze kulak verir ve sözlerin en güzeli olan Allah'ın kelâmı Kur'ân-ı Kerim'e tabi olan,

4) Böylece Allah'ın kendilerin verdiği hidayete kavuşan kullar, temiz akıl sahibf kullardır...

Hemen şunu eklemek lazımdır ki, nakilsiz ve ilİmsiz a-kıl, faydalı bir şey değildir... Faydalı akü, ilim ile birleşip naklin, yani Kitab ve Sünnet'in emrine giren akıldır.....

Akıl emniyetini sağlamak için onu, ilim silahıyla silahlandırıp nakîl kumandanın emrine âmâde kılmak gerek...

Yegâne hayat nizâmı İslâm kadar ilme ve âlime değer veren başka bir nizâm yoktur... Aslında İslâm'dan başka bir hayat nizâmı yoktur...

İlim, aklın, dolayısıyla muvahhid mü'minlerin en büyük silahıdır... Akıl mü'minden, mü'min akıldan ayrılamaz... Mümin ile akıl birbirilerinin lazımlarıdırlar... İmansız akıl, akılsız iman düşünülemez... Demek ki, iman, akıl ve ilim birbirlerinden kopmaz bağlar ile bağlanmış ve birbirinin can yoldaşıdırlar... Biri olmadan, diğerine hayat hakkı yoktur... Üçü kâmil mânâda bir arada olduğu zaman hayat, gerçekten hayat olur ve dünya, yaşamaya değer...Rabbimiz Allah, akıl emniyetinin lazımı olan ilim nimeti için şöyle buyurur:

Eğer bilmiyorsanız, şu hâlde zikir ehline (bilenlere) sorun.[53]

Yaratan Rabbinin adıyla oku.

O, insanı bir alaktan yarattı.

Oku, Rabbin en büyük kerem sahibidir.

Ki O, kalemle (yazmayı) öğretendir.

İnsana bilmediğini Öğretti. [54]

Allah, gerçekten kendisinden başka ilâh olmadığına şahidlik etti. Melekler ve ilim sahibleri de, O'ndan başka ilâh olmadığına adaletle şahidlik ettiler. Aziz ve hakim olan O'ndan başka ilâh yoktur. [55]

Allah, sizden iman etmekte olanları ve kendine ilim verilenleri derecelerle yükseltsin..... [56]

"De ki: 'Hiç bilenlerle, bilmeyenler bir olur mu?nHiç şübhesiz, temiz akıl sahibleri öğüt alıp düşünmektedir. [57]

Kullan içinde ise, Allah'dan ancak âlim olanlar, içleri titreyerek korkar. Hiç şübhe yok Allah, üstün ve güçlü olandır, bağışlayandır.[58]

Biz, dilediğimizi derecelerle yükseltiriz ve her bilgi sahibinin üstünde daha iyi bir bilen vardır. [59]

De ki: 'Rabbim, ilmimi arttır. [60]

Rabbimiz Allah, bu ayetlerinde ilim ve âlimin değerini beyan buyurup, âlimleri meleklerle beraber anarak överken, Rasulullah (s.a.s.) de, ilim elde etmenin her erkek ve kadın mü'min müslümana farz olduğunu beyan buyurur...

Enes b. Malik (r.a.)'ın rivayetiyle şöyle buyurur Rasulullah (s.a.s.):

"İlim aramak, her müslüman üzerine farzdır. Ehli olmayan insanların yanına ilim bırakan kimse, domuzların boynuna cevher, inci ve altın gerdanlık takan adama benzer. [61]

Ebu Hüreyre (r.a.)'ın rivayetiyle de Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:

"Hikmetli söz, mü'minin yitiğidir, onu nerede bulursa, o mü'minin kendisi ona daha layıktır. [62]

Öğrenilmesi ve kendisiyle amel edilmesi mü'minlerin üzerine gerek farzu'l-ayn, gerekse farzu'l-kifaye olan ilim için, sıhhatli akla ihtiyaç vardır... Zedelenmemiş, dumura uğramamış, kavrayan ve fiiliyata geçiren aklın, her türlü tehlikeden korunması lazımdır... Aklın korunması için onun, maddî ve manevî rahatsızlıklarının tedavisi gerektiği gibi, o-na zarar veren iç ve dış etkenlerin ortadan kaldırılması gerekir... Temiz bir çevre, huzurlu bir ortam ve dengeli bir hayat, sıhhatli aklın en büyük ihtiyaçlarındandır... Akıl, fıtrattandır... Fıtrattan olan akıl, ancak fıtrî olan, yani insan fıtratına ve yaratılış gayesine uygun olan bir ortamda sıhhat bulur... Eğer ortam fıtrî ise, yani İslâmî bir ortam ise, akıl, sağlam ve sıhhat üzere devam eder... Çünkü akla zarar verecek ve onun sıhhatini zedeleyecek her türlü nesne giderilmiş, aklın emniyeti, İslâm Devleti eli ile sağlanmıştır...

Aklın emniyeti nasıl sağlanmış ve ona zarar veren maddî ve manevî düşmanları nasıl ortadan kaldırılmış konusuna geçmeden önce, yine ayet-i kerimelerden hareketle aklın yerini ve konumunu tesbit ederek, akıl ve kalb ilişkisini netleştirmek gerekir...

Yegâne Rabbimiz Allah (c.c.) şöyle buyurur:

"Kendi istek ve tutkularını (nevasını) ilâh edineni gördün mü? Şimdi ona karşı sen mi vekil olacaksın?

Yoksa sen, onların çoğunu (söz) işitir, ya da aklını kullanır mı sayıyorsun? Onlar, ancak hayvanlar gibidirler. Hayır onlar, yol bakımından daha da şaşkın(ve aşağı)dırlar.[63]

"Hiç şübhesiz bunda, kalbi olan ya da bir şahid olarak kulak veren kimse için elbette bir öğüt (zikir) vardır. [64]

"Yeryüzünü gezip dolaşmıyorlar mı, böylece onların kendisiyle akledebilecek kalbleri ve kendisiyle işitebilecek kulakları oluversin? Çünkü gerçek şu ki, gözler kör olmaz, ancak sinelerdeki kalbler körelir. [65]

"Ey iman edenler, Allah'a ve Rasuîüne itaat edin. Siz de işitiyorken, ondan yüz çevirmeyin.

Ve "biz işittik" dedikleri hâlde gerçekten işitmeyenler gibi olmayın.

Gerçek şu ki, Allah katında yerde debelenenlerin (insan dahil tüm canlıların) en kötüsü, akıl erdirmez olan sağırlar ve dilsizlerdir.[66]

"Andolsun, cehennem için cinlerden ve insanlardan çok sayıda kişi yarattık (hazırladık). Kalbleri vardır bununla kavrayıp anlamazlar, gözleri vardır bununla görmezler, kulakları vardır bununla işitmezler. Bunlar, hayvanlar gibidir, hatta daha aşağılıktırlar. İşte bunlar, gafil olanlardır. [67]

Bu ayet-i kerimelerde apaçık beyan olunduğu üzere eşya ve olayları anlamaya ve kavramaya yarayan akıl ile kalb aynı mânâda kullanılmıştır... însan, aklı ile kavrar, anlar ve yorumlar... Ayetlerde ise, "akledebilecekleri kalbleri", "Kalbi olan", "Kalbleri vardır bununla kavrayıp anlamazlar" ifadelerinden anlaşıldığı üzere akıl, kalbte olan hak ve batılı a-yirt eden, doğruyu eğriden, güzeli çirkinden, iyiyi kötüden seçen bir nurdur!..

Sözlük anlamıyla, hayvanı tutmak ve bağlamak ayrıca insana zararlı hâl ve hareketlerden alıkoymak demek olan a-kıl, ıstılahta, bilmek, anlamak ve şuurlu olmak demektir. Çoğulu, ukul gelir.

Din, akîl ve balîğ içindir... Kişi akîl ve balîğ olduğu zaman mükellef kabul edilir... Aklı olmayana, yani çocuğa ve deliye teklif yoktur... Onlar, mes'ul değildirler...

Cabir b. Abdullah (r.a.)'ın rivayetiyle şöyle buyurur önderimiz Rasulullah (s.a.s.):

"Kişinin dini, aklı ölçüsündedir. Aklı olmayanın dini yoktur. [68]

Mü'minlerin annesi Aişe (r.anha)'dan.

Rasulullah (s.a.s.), şöyle buyurdu:

"Üç sınıf mükelleflik kalemi kaldırılmıştır:

Uyamncaya kadar uyuyandan.

Ergenlik çağına varıncaya kadar çocuktan.

Ve akıllanıncaya veya ayilmcaya kadar deliden.[69]

Şedad b. Evs (r.a.)'ın rivayetinde ise, Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:

"Dirayetli (akıllı) kişi, nefsine hakim olan ve Ölümünden sonrası için çalışan kişidir. Aciz kişide, nefsini kendi hevasına bırakıp da Allah'dan dilekte bulunan kişidir. [70]

Sıhhatli aklın, naklin emrine girmesinin gereği izah e-dilmişti... Çünkü akıl, naklin, yani Kitab ve Sünnet'in doğru anlaşılıp ve doğru uygulanmasını sağlar... Yoksa akıl, nakil (Nas) olmadan, herhangi bir şeyin helâl veya haram olduğuna karar veremez...

İslâm fakihlerinden İbn Abidin (rh.a.), şöyle beyanda bulunur:

"Çünkü bizim mezhebimize göre hiç bir şey akıl ile haram olmaz, yani bir şeyin haram olduğuna akıl hükün veremez. Bir şeyin haram olduğuna hüküm vermek ancak Allah'a mahsustur. Fakat akıl, emredilen şeylerin bazısının güzel olduğunu, yasak edilen şeylerin bazısının çirkin olduğunu idrak eder de Şeriat, buna uygun olarak hükmedip güzel olanı emr, çirkin olanı nehyeder.[71]

Akıl konusunu böylece beyan ettikten sonra, akıl nasıl, niçin ve nelerden korunmalıdır? konusuna geçebiliriz...

Bu konuda, ilk önce Rabbimiz Allah Teâlâ'nın emirlerine kulak verelim... Muvahhid mü'minler, sözü dinler, sözlerin en güzelinin en güzeli olan Allah'ın sözü, yani Kur'ân-i Kerim'e tabi olurlar... Kur'ân-ı Kerim, muvahhid, muttaki mü'min müslümanlann yegâne hayat düsturu ve hidayet rehberidir... Mü'min müslümanlar, Kur'ân-ı Kerim'den başka hiç bir düstur ve rehber tanımazlar... Tüm beşerî ve tağutî yasaları reddeden muvahhid mü'minler, Allah'ın ipi olan Kur'ân-ı Kerim'e sımsıkı yapışırlar. [72] Bu sayede aralarındaki bağ sımsıkı olur ve kardeşlik, bu dostluk bağı, katıksız iman bağı olduğu için kopması imkânssızdır... Çünkü tağutu reddedip Allah'a iman eden muvahhid mü'minler, kopması imkânsız olan kulpa yapışmışlardır.. [73]

Rabbimiz Allah Teâlâ (c.c), şöyle buyurur:

Sana içkiyi ve kumarı sorarlar. De ki: 'Onlar da, hem büyük günah, hem de insanlar için (bazı) yararlar vardır.

Amma günahları (zararları), yararlarından daha büyüktur.[74]

"Ey iman edenler, sarhoş iken, ne dediğinizi bilinceye ve cünüb iken de -yolculuk olmanız hariç- gusül oluncaya kadar namaza yaklaşmayınız. [75]

"Ey iman edenler, içki, kumar, dikili taşlar ve fal okları ancak şeytanın işlerinden olan pisliklerdir. Öyleyse bun(lar)dan kaçının, umulur ki, kurtuluşa erersiniz.

Gerçekten şeytan, içki ve kumarla aranıza düşmanlık ve kin düşürmek, sizi Allah'ı anmaktan ve namazdan alıkoymak ister. Artık vazgeçtiniz değil mi?

Allah'a itaat edin, Peygambere de itaat edin ve sakının. Eğer yüz çevirirseniz, bilin ki, elçimize düşen, ancak apaçık bir tebligattır. [76]

Müfessirlerin beyanıyla, ayet-i kerimelerin inzal sırası bu şekildedir... Mü'minler, içki ve kumardaki zararı, rahatsızlığı ve faydasızlığı firasetleriyle, akıllarıyla kavramışlar, fakat hükmünü bilmiyorlardı... Çünkü akıl, hüküm koyma noktasında yetki sahibi değildir... "Hüküm, yalnızca Allah'ındır.[77] Bazı şeylerin faydalı veya zararlı, iyi veya

kötü, doğru veya yanlış olduğu sezilir, anlaşılır amma helâl mi, haram mı konusunda hiç bir insan yetkili değildir... İnsan için helâl ve haram, yani serbest ve yasak sınırlarını tesbit, ancak Allah'a mahsustur... Yalnızca Allah, "yap veya yapma" diye emir verme yetkisine sahibdir... Allah'ın yetkili kıldığı, seçtiği ve vazifelendirdiği bütün Nebîier ve Rasuller (Allah'ın selât ve selâmı cümlesinin üzerine olsun), Allah a-dına bu yetkiyi kullanır, helâî ve haram hükümlerini koyup bu sınırlan belirler... Şirk, helâl ve haram hükümleri ve sınırları konusunda kendini veya birilerini, Allah'dan başka yetkili görmek, Allah'ın helâl, yani serbest kıldığını haram, yani yasak kılmak; Allah'ın haram, yani yasak kıldığını helâl, yani serbest kılmaktır... Allah'ın hükümlerini bir yana bırakıp, onların yerine kendi zevkine, isteğine göre kanun yapıp tabi olanlar, Allah'a şirk koşmuş olurlar...

İçki ve kumar, fal okları ve tapınmaya mahsus dikili taşlar, yani put heykeller, akıl emniyetine vurulan en büyük darbedir... Aklı, giderici veya örtücü, yani iş yapamaz, düşünemez ve karar veremez hâle getirici olan içkinin her türlüsü, Allah ve Rasulü (s.a.s.) tarafından haram kılınmıştır... Kumar da, fal okları da ve mevcud şirk ideolojisini temsil e-den, bundan dolayı kendisine saygı duyulup meydanlara dikilen put heykeller de, AHah ve Rasulü (s.a.s.) tarafından haram kılınmıştır... Bunlar, ancak şeytanın işlerinden olan pisliklerdir... Gerçek bir kurtuluşa ermek için bunların hepsini ortadan kaldırmak, izlerini bile silip atmak ve tamamen terk etmek lazımdır... İnsanın hem maddî, hem de manevî düşmanı olan, hem vücuduna, hem ruhuna, hem de imanına ve aklına tamamen zararlı olan bu şeytanî işlerin mü'min müs-Iümanlann oluşturduğu İslâm toplumunda yeri yoktur... Daru'l-İslâm'da, yani İslâm'ın devlet, muvahhid adil mü'minlerin de iktidar olduğu İslâm toplumunda, içkinin, kumarın, falcılığın her türlüsü yasaklanmış, şirk ideolojisini temsil eden meydanlara dikilen bütün dikili taşlar sökülüp atılmıştır... Mekke fethedilince, fetih gününde "Heremi-Şerif'te bulunan bütün dikili taşlar, yani şirk ideolojisini temsilen dikilen tüm put heykeller yıkıldığı gibi, yakın çevredeki kabile put heykelleri de yıktırıldı... Tağutların egemenliğini ve şirk ideolojisini temsil eden, aynı zamanda şeytanın işlerinden olan put heykellerin parçalanması, Öndenrimiz Rasulullah (s.a.s.)'m eliyle başlandı ve devam etti... Haremi-Şerif teki put heykellere, Rasulullah (s.a.s.) e-lindeki asasıyla dokununca devrilip parçalandılar.[78] Böylece zincire vurulmuş, cahiliyyet tahakkümü altında esir edilmiş akıl ve fikir, hürriyetine kavuşmuş oklu...

İçki, kumar, falcılık, medyumluk, ruhculuk ve şirk ideolojisini temsil eden put heykeller, İslâm Devleti'nde tamamen yasaklandığı gibi, onlara açılacak kapılar her türlü a-nahtarla kitlenmiş, onlara gidecek bütün yollar kapatılmıştır... ,

Önce, İslâm'ın Tevhid akidesine tamamen terstir... Bundan dolayı inanç noktasında reddolunmuşlardir... Sonra, salih amele, yani takvaya terstir... Bundan dolayı mü'min müslümanlar tarafından tamamen bulundukları bölgelerden ve mekânlardan uzaklaştırılmış, uzanma ihtimali bulunan eller, onlardan çektirilmiştir...

İçki ve kumarın taraftarı olan şeytan ve onun izinden giden tağutlar, içki ve kumar vasıtasıyla müslümanların arasına düşmanlık ve kin sokarak, onları Allah'ı anmaktan, Allah için olmak ve namaz kılmaktan alıkoymaya çalışırlar...

Halbuki mü'min müslümanlar, şeytana ve onun taraftarları olan tağutiara itaat etmeyecek, onları reddedip Allah ve Rasulü (s.a.s.)'e itaat edecek, bununla birlikte takva sahibi olup, şeytanın işlerinden oian bu pisliklerden sakınacaktır...

Kâmil mânâda iman etmiş olan mü'min müslümanlar, Allah'ın ve Rasulullah (s.a.s.)'in kendilerine haram kıldığı şeylere asla yaklaşmazlar... Tüm varlıklarını kaplamış, Ammar b. Yasir (r.a.)'ın misali tepeden tırnağa ve iliklerine kadar imanla dolu olanlar, haramlara yaklaşmadıkları bir yana, harama düşeriz kuşkusuyla şübhelilerden, hatta bazı sa-kmcasız şeylerden bile çekinirler.[79] Şu hadis, bu gerçeğin bir ifadesidir...

Ebu'Hüreyre (r.a.)'m rivayetiyle Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:

"Zina eden kişi, zina ettiği sırada mü'min olduğu hâlde zina edemez. İçki içende içki içtiği sırada mü'min olarak i-çemez. Hırsız da, hırsızlık yaptığı sırada mü'min olduğu hâlde hırsızlık edemez. Yağmacılık yapan kimse de, insanlar, gözlerini ona doğru yükseltip bakarlarken (yani insanların gözleri önünde) yağmacılık ettiği zaman mü'min olarak yağmacılık ve çapulculuk edemez. [80]

Bu hadisin şerhinde İbn Battal, diyor ki:

"Bu hadis, şarab hususunda varid olan en şiddetli delildir. Hariciler, bununla istidlal ederek büyük günah işleyenlerin küfrüne hükmetmişlerdir. Ehl-i Sünnet ise, burada imanı, kâmil mânâsına hamletmiştir. Yani bir kimse şarab içerken, kâmil bir imana malik değildir. Bazıları bunun büyük bir tehdid ve teşdid kabilinden olduğunu söyler.[81]

Allah'ın hükmüyle hükmeden, Kur'ân-i Kerim'i Rasulullah (s.a.s.)'in uygulamasıyla uygulayan Daru'l-İslâm'ın İslâm Devleti, gerek mü'min müslümanlann, gerekse zımmî gayr-ı müslim vatandaşların diğer emniyetlerini sağladığı gibi, akıl emniyetini sağlamak zorundadır... Bu, onun en tabiî vazifesidir...

İslâm Devleti, Daru'l-İslâm'da her türlü sarhoş erici ve akıl emniyetini yok edici içkiyi yasakladığı gibi, insanları, başta iman eğitimi olmak üzere her türlü faydalı eğitim ve öğretimle yetiştirir...

İslâm, önce insanları bilgilendirir, onların hayatî mese-lelerdeki cehaletini giderir, sonra "şunu yap faydalıdır, şunu yapma zararlıdır" diye kendilerine emreder... Önce öğretir ve eğitir, sonra yapmalarını ister... Önce zararlı olanları tama-nıiyle ortadan kaldırır, sonra gizliden gizliye ulaşma niyetinde olanları bundan sakındırır... Yapanlar, suç üstü yakalanınca, ya şahidlerin şehadetiyle, ya da suçlu günahkârın itiraflarıyla kendilerini, Allah'ın emrettiği ölçüde cezalandırır...

Kâmil imanın ve salih amelin ilkelerini öğreten, gereği gibi eğiten İslâm, insanları sürekli denetim altında tutar... Onlara Allah'ı ve ahiret gününü, hesabı, cenneti ve cehenne-ftıi hatırlatır... İyiliği emreder, kötülükten alıkor, ve devamlı ikazlarla, ayaklar kaymasın diye sakındırmaya çalışır...

Ebud'd-Derda (r.a.) şöyle söyler:

Bana, dostum (Rasulullah, sas), şöyle tavsiyede bulundu:

"İçki içme! Çünkü içki, her şerrin anahtarıdır.[82]

Aklı dumura uğratan içki, her kötülüğün sebebidir... Aklı işlemez hâle getirdikten sonra, her türlü şahsiyetsizlik gündeme gelir... Bir insanın, insan olmasından dolayı kendisine yakışmayan sövgülerden tutun, sağa sola sataşmalar, kavgalar, vuruşmalar, Ölmeler, öldürmeler, yaralamalar, ırza tecavüzler, evler, işyerleri, fabrikalar yakmalar, korkunç trafik kazaları, aile halkını kesmeler ve sonunda intihar... vs... vs... Daha neler ve neler...

Yegâne hayat nizâmı İslâm'ın hakim olduğu bölgelerde, bütün bu kötülüklere sebeb olan içkinin her türlüsü yasaklanır, üretenler ve içenler cezalandırılır...

İbn Ömer (r.a.)'m rivayetiyle Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:

"Her muskir (sarhoş eden) haramdır. Her muskir de, hamr(içki)dır. [83]

Aynı anlamda diğer bîr hadisi yine İbn Ömer (r.a.) rivayet ediyor.