Sakalını başıboş bırakan ve bakımını yapmayan, dolayısıyla vahşî bir görünüm sergileyene karşı İmam Ömer (r.a.)'ın tavrı böyle idi... Emiru'l-Mü'minin İmam Ömer (r.a.)'atabi olmamızı Rasulullah (s.a.s.) emrediyor.[19] İmam Ömer (r,a.), ümmetin imamlarından ve Örneklerindendir... Çünkü O, Rasulullah (s.a.s.)'in Sünnetine sıkı sıkıya bağlıydı... O'nun uygulamaları, önderimiz ve örneğimiz Rasulullah (s.a.s.)'in uygulamasıydı...

Rasulullah (s.a.s.), mescidde idi. İçeri, saçı-sakalı dağınık bir adam girdi. Rasulullah (s.a.s.), eliyle ona:

Sanki saçını, sakalını düzeltmesini kast ediyordu. A-dam da, saçını, sakalın] düzelttikten sonra gelince, Rasulullah (s.a.s.), (onu göstererek):

"Herhangi birinizin şeytan gibi saçı, başı dağınık bir hâlde gelmesinden, böyle gelmesi daha iyi değil mi?" buyurdu. [20]

"Kİmin saçı varsa, saçına ikram etsin (baksın). [21] Muvahhid mü'minler, saçlarının ve sakallarının temizliğine, düzenli ve kendilerine yakışır olmasına titizlikle dikkat ederken, aynı zamanda diş ve ağız temizliğine de titiz davranmaları gerekir. Dişlerinin temizlenmesi ve ağızlarının kokmaması için, yatarken, kalkarken ve yemeklerden sonra misvak kullanmalı, misvak ile beraber helâl ve sıhhate uygun diş macunu ve diş fırçası kullanılmalıdır...

Önderimiz Rasulullah (s.a.s.)'in vücud temizliği için üzerinde hassasiyetle durduğu konulardan birisiydi diş ve ağız temizliği...

"Ümmetime, (diğer bir rivayete göre yahud insanlarameşakkat vermem endişesi olmasaydı, kendilerine her namaz kılarken misvak kullanmalarını emrederdim.[22]

Rasulullah (s.a.s.), geceleyin (teheccüd namazı kılmaya) kalktığı zaman ağzını (ve dişlerini misvakla) iyice ovalayıp temizler idi. [23]

Mü'minlerin annesi Aişe (r.anha) rivayet eder ki, Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurmuşlardır:

"Misvâklanmak, ağzın temiz kalmasına ve Rabbin razı olmasına sebebtir. [24]

"(Ey müslümanlar,) şübhesiz, ağızlarınız Kur'ân'ın yollandır. Onun için ağızlarınızı misvak ile temizleyiniz.[25]

Saçının ve sakalının bakımını, temizliğini yapan, dişlerinin misvâklayıp temizleyen ve fıtrattan olan el ve ayak tırnaklarım kesen muvahhid mü'minler, vücudlarını yıkamakla, yani haftada en az bir kere banyo olmakla, üzerlerine vacib olan bir hakkı edâ etmiş olurlar...

Cuma günü, muvahhid mü'min müslümanların, haftalık bayram, toplanma, görüşme ve ziyaretleşme günüdür... İslâm ülkesinde, yani "Daru'l-İslâm'"da Cuma günü, resmî tatil günüdür... Muvahhid mü'min müslümanlar, Cuma günleri genel temizliklerini yaparlar, hem bedenen hem de ruhen temizlenir, gusül eder, çokça tevbe ederek tesbihatt gerçekleştirir ve Rasulullah (s.a.s.)'e bolca salavat getirirler... O bölgedeki üzerlerine Cuma namazını edâ etmenin vacib olduğu bütün müslümanlar, Cuma vaktinde bölgenin Cuma camiînde buluşur, vaz-u nasihat dinler, Cuma hutbesinde kendilerine hatırlatılan takvalı olmanın şartlarını yerine getirmeye gayret eder, huşu içinde diğer mü'min kardeşleriyle Cuma namazını kılarlar... Gerek Cuma'dan Önce, gerekse Cuma'dan sonra mü'min kardeşleriyle ziyaretleşir, sohbet ederek dertleşirler... Birbirlerinin dertlerine deva olmaya çalışırken, bölgenin çözüm bekleyen meselelerini gündeme getirir ve el birliği ile çözmeye çalışırlar...

İslâm ülkesinde, yani Daru'l-İslâm'da, yani devlet yönetimi İslâm olan, ekonomisi İslâmî emirler çerçevesinde yapılan, geçerli hukuku İslâm hukuku olan, kısacası, devletinden, hükümetinden tutun da, mahalle muhtarına kadar bütün kurum ve kuruluşlarına İslâm'ın hakim olduğu, muvahhid mü'min müsliimanların emniyet içinde, din, can, mal, nesil ve akıl emniyetinin sağlandığı, helâlin gündemde, haramın yasaklandığı, haramı işleyenlere İslâm'ın gereği olan cezaların, yani hatlerin uygulandığı İslâm ülkesinde Cuma günü, böyle idrak edilir ve böyle değerlendirilir!..

İslâm'ın devİet yönetiminden ve hayata hakîm olmaktan uzaklaştırıldığı, Kur'ân-ı Kerîm'in ve Sünnet-i Seniyye'nin yönetim ve hayat dışı bırakıldığı, İslâm'ın yerine ta-ğutun hakim olduğu, Kur'ân'm yerine beşerî ideolojilerin anayasalarının geçirildiği, Rasulullah (s.a.s.)'in önderliği reddedilerek, kendilerince millî ve ebedî önderlerin ortaya çıkarıldığı gayr-ı îslâmî düzen ve ülkelerde, muvahhid mü'min-lerin kendileri gibi, Cumaları da mahkûm edilmiştir!... Cumanın vücûb şartlarına darbe indirilmiş ve edâ şartları ortadan kaldırılmıştır!..

Böyle mü'min müslümanların mahkûm ve gayr-ı müs-limİerin hakim olduğu işgal altındaki İslâm topraklarında, imkânlar dahilinde yegane Rabbieri Allah'a kul olmaya ve gerekli ibadetlerini yerine getirmeye çahşan müstaz'af muvahhid mü'minler, hiç olmazsa haftada bir defa banyo yapmalı ve vücudlarını temiz tutmalıdırlar...

"Her yedi günde bir gün yıkanmak, her müslüman kişi üzerine Allah'ın bir hakkıdır.[27]

Muvahhid ailenin kadın olsun, erkek olsun her muvahhid mü'min ferdî, bu haklara dikkat etmesi gerekir... Giyim, kuşamlarına da özen göstermelidir... Gerek mü'minler, gerekse mü'mineler, kendilerine vacib olan giyim meselelerinde hassas olmalıdırlar...

Yegane Rabbimiz Allah ve yegane önderimiz Rasu-lullah (s.a.s.)'in kendilerine emrettikleri ölçüde giyinmeli mü'min müslüman erkek ve kadınlar... Ayrıca giyimleri temiz ve düzenli olması lazımdır...

"Allah, mal verince, nimetinin eseri ve şerefi üzerinde gözüksün." buyurdu.[28]

Diğer bir hadisi Cabir b. Abdullah (r.anhuma) rivayet ediyor: Rasulullah (s.a.s.) bize gelmişti. Saçları bölük bölük birbirine karışmış bir zat gördü:

Muvahhide mü'mineler de, gerek evlerindeki giyim, kuşamlarına, gerekse evlerinin dışına çıktıklarında, yani herhangi bir zarurî ihtiyaç için sokağa çıktıklarında, Alİah ve Rasulü (s.a.s.)'in emrettikleri ölçüde giyinmelerine çok ciddî mânâda dikkat etmelidirler... Çünkü mü'minlerin hicabı, hem imanî, hem de amelî bir mes'eledir... İmanîdir, çünkü yegane Rabbimiz Allah buyurmuştur. Buna, inanmak gerek!.. Amelîdir, çünkü Rabbimiz Alİah buyurmuştur, buna. İtaat etmek gerekir...

Muvahhid ailedeki imanlı müslüman kadınlarına şöyle emreder Rabbimiz Allah:

"Mü'min kadınlara da söyle: Gözlerini (harama çevirmekten) kaçındırsınlar ve ırzlarını korusunlar. Süslerini açığa vurmasınlar, ancak kendiliğinden görüneni hariç. Başörtülerini, yakaların üstüne (kapatacak şekilde) koysunlar. Süslerini, kendi kocalarından, ya da babalarından, ya da kocalarının babalarından, ya da oğullarından, ya da kocalarının oğullarından, ya da kendi kardeşlerinden, ya da kardeşlerinin oğullarından, ya da kız kardeşlerinin oğullarından, ya da kendi kadınlarından, ya da sağ ellerinin altında bulunanlardan, ya da kadına ihtiyacı olmayan (arzusuz veya iktidarsız) hizmetçilerden, ya da kadınların henüz mahrem yerlerini tanımayan çocuklardan başkasına göstermesinler. Gizledikleri süsleri bilinsin diye ayaklarını yere vurmasınlar. Hep birlikte Allah'a tevbe edin ey mü'minler, umulur ki, felah bulursunuz.[30]

Esma binti Mersed, kendisine aid bir hurmalıkta bulunduğu sırada kadınlar, örtüsüz olarak yanma gelmeye başlamışlardı. Ayaklarındaki halhallar (bilezikler), göğüsleri ve zülüfleri görünüyordu.

Ebu Bekir'in kızı Esma (yani Hz. Aişe'nin ablası), ü-zerinde ince bir elbise olduğu hâlde Rasulullah (s.a.s.)'in yanına girdi. Rasulullah (s.a.s.), O'ndan yüz çevirip:

"Ey Esma, kadm bülûga erdiği (hayız görmeğe) başladığı vakit kadının, şu ve şu azası hariç diğer uzuvlarının görünmesi uygun olmaz."buyurdu.

Fitne korkusu olmazsa, bülûga ermiş kadının elleri ve yüzü avret olmaz, yani ellerinin ve yüzünün görünmesi caizdir. Eğer fitne korkusu varsa, elleri ve yüzü avret sayılır, yani örtünmesi gerek...

Mü'mine müslüman kadın, ihtiyacını gidermek için sokağa çıkacağı zaman nasıl örtünecek ve nasıl davranacak?..

"Ey Peygamber, eşlerine, kızlarına ve mü'minlerin kadınlarına dış elbiselerinden (cilbablarından) üstlerine giymelerini söyle, onların (özgür ve iffetli) tanınması ve e-ziyet görmemeleri için en uygun olan budur. Allah, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir. [33]

Rabbimiz Allah (c.c.), bu ayet-i kerime ile mü'minlerin anneleri olan Önderimiz Rasulullah (s.a.s.)'in hanımlarına, Rasulullah (s.a.s.)'in kızlarına ve mü'mine hanımlara ihtiyaçlarını görmek için dışarı çıkmalarına izin vermişti. Yalnız dışarı çıkarken, üzerlerine tanınmaları ve rahatsız e-dilmemeleri için dış örtülerini almaları şartıyla izin verilmişti...

Rasulullah (s.a.s.)'in kadınlarından Şevde binti Zem'a, Hicab ayeti indikten sonra bir ihtiyacı için evinden dışarı çıkmıştı. Şevde, iri yapılı bir kadındı. Bu sebeble kendisini tanıyanlara (örtülü olsa da) gizli olmazdı. Bu defa Ömer Îbnu'l-Hattab, O'nu dışarıda gördü:

Ya Şevde, iyi bil ki, Vallahi, sen bize karşı gizli o-lamıyorsun. Bak, düşün! Sen, nasıl evinin dışına çıkıyorsun?, dedi.

Bunun üzerine Şevde, evine dönüp geldi. O sırada Rasulullah, benim odamda idi, akşam yemeği yemekteydi, elinde de etli bir kemik vardı. Bu hâlde iken, Şevde içeri girdi ve:

Ya Rasulullah, ben, bazı ihtiyacım için evimden çıkmıştım. Ömer, bana şöyle şöyle söyleyip çıkışıma itiraz etti, diye şikayet etti.

Bunun üzerine Allah, Peygamberi'ne vahy gönderdi. Sonra kendisinde vahy hâli kaldırıldı. O kemik elinde olduğu hâlde ve onu yere koymaksızın Sevde'ye:

"Siz kadınlara, kendi ihtiyaçlarınız için (örtünmüş o-larak) evlerinizden dışarı çıkmanıza izin verilmiştir." buyurdu.[34]

Mü'mine müslüman kadınların örtüsünün şekli ve sınırı için müctehid İslâm ulemâsının görüşleri, fıkıh kitaplarında mevcuddur... Fıkıh kitaplarına müracaat ile mes'ele daha net anlaşılmış olur. [35]

Muvahhid mü'minler, vücud temizliğine ve giyeceklerinin düzenli olmasına dikkat ettikleri kadar, yiyeceklerine de dikkat etmeli ve dengeli olmalıdırlar...

Rabbimiz Allah'ın bizler için helâl kıldığı yiyecekleri yerken, yiyeceğimizin yeterli olmasına hassasiyet gösterecek, midemizi aburcubur şeylerle tıka basa doldurmayacağız... Bu konuda da israf etmeyecek, dengeli beslenmeye gayret edeceğiz...

"İnsanoğlu, karından daha zararlı bir kap doldurmamıştır. İnsanoğluna kendini ayakta tutacak bir kaç lokma yeter. Şayet (bu miktarın aşılması) kaçınılmaz ise, bu durumda üçte biri yemeği, üçte biri içmesi, üçte biri de nefesi için (ayrılmalı) dır.[36]

İslâm Dini, hayatın her biriminde temizliği, düzenli olmayı, adaleti, ve güzelliği emreder... Bu emir, hem hayatın maddî cephesi, hem de manevî cephesini kapsar...

İnsan, elbisesinin güzel, ayakkabısının güzel olmasını istiyor,.deyince, Rasulullah (s.a.s.):

"Şübhesiz ki, Allah, güzeldir, güzeli sever. Kibir, hakkı inkâr ve insanları tahkir (küçük görmek) etmektir." buyurmuşlar. [37]

Allah, güzeldir, güzeli sever. Temizdir, temizliği sever. Lütufkârdır, lütufkârlığı sever. Cömerttir, cömertliği sever. Siz de -zannedersem avlularınızı, dedi- temiz tutunuz. Yahudilere benzemeyinİz.

Bu hadisi, Muhacir b. Mismar'a anlattım ve Muhacir: Bu hadisi bana, Âmir b. Sa'd. babası tarikiyle Rasulullah (s.a.s.)'den buradaki gibi anlattı, dedi.

Ne var ki, Muhacir, (şübheyi kaldırarak) "avlularınızı temiz tutun!" demektedir.[38]

Muvahhid ailenin içinde yaşadıkları ve bütün aile ferdleri olarak Rabbimiz Allah'a gereği şekilde ibadet ettik-İeri evlerini de, tertemiz tutmalı, bu konuda Yahudilere, yani gayr-ı müslimlere benzememelidir... Muvahhid mü'minler, nasıl ki, kalkmasıyla, oturmasıyla, konuşmasıyla, yürümesiyle, iş yapmasıyla, yemesiyle, içmesi ve giyinmesiyle gayr-ı müslimlere benzemiyorsa, O, bütün bu hayatî mes'ele-lerinde İslâm'a tabi olduğu gibi evlerinin düzeninde de İslâm'a uymalı ve gayr-ı müslimfere benzememeye çalışmalıdır... Dışarıdan gelen bir kişinin, müslüman ile gayr-ı müs-limin evini bir birinden ayıracak bir kanaate sahib olmalıdır... Evin, oturma odalarının döşenmesinden, haremlik selâmlık, mutfağından, banyo ve tuvaletine kadar, hatta evin girişinden itibaren temizliğinden düzenine muvahhid İslâm ailesine uygun olmalıdır... Ev eşyası, ihtiyaca göre olmalı ve israftan alabildiğine kaçınmalıdır... Muvahhid mü'minler, ne müsrif, ne de cimri olmalıdırlar... Müsriflik ve cimrilik, mü'min müslümanların vasfı değildir... Mü'min müslü-manlar, israfın ve cimriliğin tamamen dışında, ifrat ve tefridin yanına yaklaşmadan, hayatlarını İslâm üzere ve vasat ölçülerde Alİah için kılmaya devam edenlerdir!..

"Ey Âdemoğulları, her mescid yanında ziynetlerinizi takının, yiyin, için ve israf etmeyin. Çünkü O (Allah), israf edenleri sevmez.

De ki: "Allah'ın kulları için çıkardığı ziyneti ve temiz rızıkları kim haram kılmıştır?" De ki: "Bunlar, dünya hayatında iman edenler içindir. Kıyamet günü ise, yalnızca onlarındır." Bilen bir topluluk için ayetleri böyle birer birer açıklarız.[39]

"Onlar (Rahman'ın kullan), harcadıkları zaman ne israf ederler, ne de kısarlar. (Harcamaları,) ikisi arasında ortak

Çünkü saçıp savuranlar, şeytanın kardeşleri olmuşlardır. Şeytan ise, Rabbine karşı nankördür. [41]

"Nefse ve ona bir düzen içinde biçim verene, sonra ona, fücurunu (sınır tanımaz günah ve kötülüğünü) Ve ondan sakınmayı ilham edene (andolusun),

Ve onu (isyanla, günahla, bozulmalarla) örtüp saran da, elbette yıkıma uğramıştır. [42]

Nefsi, arındırıp temizlemek, yani nefs tezkiyesi için önce katıksız, seksiz ve şübhesiz iman, sonra salih amel sonucu takva ve Allah'ın sadık salih kullariyla beraber olmak gerekir... Hem afakî, hem de en fusî arınmaya ihtiyaç vardır...

Kalbler, iman nuruyla, beyinler İslâm şuuruyla temizlenirken, yani kalbler mü'min, beyinler müslim olurken, dış çevreyi de, fısk ve fücurdan, fasık ve fâcirden temizleyip, hem çevreyi, hem de çevredekileri sadıklardan kılmaya en son gayreti göstermeliyiz...

Bu hâl ve tavır, yegane Rabbimiz Allah'ın iman eden muvahhid mü'min kullarına emridir:

"Ey iman edenler, Allah'dan sakının ve doğru (sadık) olanlarla beraber olun.[43]

Katıksız iman, takva ve sadıklardan oluşmuş bir temiz çevre!... Sadık olanlar, gerçekten Allah'a ve Rasulü(s.a.s.)'ne iman ederek itaat edenler, mallan ve canlarıyla Allah yolunda cihad edenler, Allah ve Rasulullah (s.a.s.)'in emrettikleri gibi yaşamaya gayret edenler... Tağutu, tüm ideolojisiyle, kurum ve kuruluşlarıyla reddetmiş, Allah'a katıksız iman e-derek sapasağlam kulpa yapışmış olanlar, sadık olanlardır!. [44]

Muvahhid ailenin her ferdî, hem böyle olacak, hem de böyle olan sadıklardan bir çevre edinecek...

Bu şahsiyetli ailenin izzet ve şeref sahibi muvahhid mü'min ferdleri, salih amel üzere titizlikle hayatlarına devam ederken, günahlardan alabildiğine kaçınmaya gayret e-deceklerdir... Böyle güzel, istenilen ve kabul gören tavır i-çinde iken, hasbel beşer, bir gaflet sonucu hata edip günaha düşebilirler... Böyle bir duruma düşen muvahhid mü'minler, hemen toparlanmak, kendine gelmeli ve nefsini hesaba çekip zaman geçirmeden "Nasuh Tevbesi" ile tevbe etmeli...

Böylece günah ile üzerine konan kiri ve pası, tevbe suyu ile tertemiz yıkamalı, kendisini yeniden arındırmalıdır.

"Ey iman edenler, Allah'a kesin (nasuh) bir tevbe ile tevbe ediniz. Olabilir ki, Allah, sizin kötülüklerinizi örter ve altından ırmaklar akan cennetlere sokar. O gün Allah, peygamberi ve O'nunla birlikte iman etmekte olanları küçük düşürmeyecektir. Nurları, önlerinde ve sağ yanlarında koşup parıldar. Derler ki: Rabbimiz, nurumuzu tamamla, bizi bağışla, şübhesiz Sen, her şeye güç yetirensin.[45]

Can-u gönülden tevbeye yönelen ve nasuh tevbesi ile tevbe edenler için, önderimiz Rasulullah (s.a.s.), şu müjdeyi vermektedir.

Abdullah b. Büsr (r.a.)'ın rivayetiyle bir başka hadiste şöyle buyurur Rasulullah (s.a.s.):

"Cennet, her türlü mutluluk o kimseye lâyıktır ki, a-mel defterinde çok istiğfar bulunur. [47]

Muttaki, muvahhid ve adil İslâm ulemâsı, kabul görülen ve gerçek tevbenin şu şartları taşımasının gereğini beyan buyururlar... Nasuh Tevbesinin şartlan şunlardır:

4) İşlediği suç ve günah, kulların haklarını gasbetmek, onlara zulmetmek gibi insan hakkıyla ilgili ise, o kişilerle tamamıyla helâlleşmek, haklarını vermek gerekir!. [48]

Rabbimiz Allah, çok tevbe eden muvahhid mümin kullarını beyan buyururken, tevbe etmeyi iman ve salih a-meiden önce zikrediyor. Çünkü kişi, küfürden, şirkten, nifaktan ve irtidaddan tevbe ettikten sonra, ancak sahih ve katıksız gerçek bir iman ile iman edebilir... Daha sonra imanın gereği olan salih ameli işleyebilir... Ya ilk defa iman ediyordur bu kişi, ondan dolayı şirk ve küfürden kesin, yani nasuh tevbesiyle tevbe ediyordur, ya da iman ettikten sonra elfaz-ı küfür, veya ahval-ı küfür işlemek suretiyle ayağı kaymış, i-manı zedelenmiş, iman ve İslâm dairesinin dışına çıkmış, yani mürted olmuş da, bu hâlinden nasuh tevbesi ile tevbe ederek, yeniden iman ve İslâm dairesine giriyordur... Her iki hâlde de tevbe, iman ve salih amelden önce geiir...

"Ancak tevbe eden, iman eden ve salih amellerde bulunup davranan başka, işte onların günahlarını Allah, iyiliklere çevirir. Allah, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.

Kim tevbe eder ve salih amellerde bulunursa, gerçekten o tevbesi (ve kendisi) kabul edilmiş olarak Allah'a döner. Ki onlar, yalan şahidlikte bulunmayanlar, boş ve yararsız sözlerle karşılaştıkları zaman onurlu olarak geçenlerdir.

Onlar, kendilerine Rabblerinin ayetleri hatırlatıldığı zaman, onun üstünde sağır ve körler olarak kapanıp kalmayanlardır.

Ve onlar: "Rabbimiz, bize, eşlerimizden ve soyumuzdan gözün aydınlığı olacak (çocuklar) armağan et ve bizi takva sahihlerine önderler kıl." diyenlerdir.[49]

Müttakilerin imamı olacak muvahhid mü'minlerin vasıfları, böyle beyan buyruluyor Rabbimiz Allah tarafından...

Mü'min müslüman kullarına, hatlerini bilmeyi, mütevazı olmayı ve böbürlenmemeyi emrediyor Rabbimiz Allah:

"Hakkında bilgin olmayan şeyin ardına düşme, çünkü kulak, göz ve kalb, bunların hepsi ondan sorumludur.

Yeryüzünde böbürlenerek yürüme, çünkü sen, ne yeri yarabilirsin, ne de dağlara boyca ulaşabilirsin.[50]

"O Rahman (olan Atlah)'m kulları, yeryüzü üzerinde alçak gönüllü olarak yürürler ve cahiller kendilerine muhatab oldukları zaman da, "selâm" derler.

Onlar: "Rabbimiz, cehennem azabını bizden çevirir. Gerçek şu ki, onun azabı ödenmesi kaçınılmaz bir borç (veya sürekli bir acıdır.)" derler. [51]

"İnsanlara yanağını çevirip (büyüklenme) ve böbürlenmiş olarak yeryüzünde yürüme. Çünkü Allah, her büyüklük taslayıp, böbürleneni sevmez.

Yürüyüşünde orta bir yol tut, sesinden de (yüksek perdeleri) eksilt. Çünkü seslerin en çirkin olanı, gerçekten e-şeklerin sesidir. [52]

Ahlâk yapısını, en güzel ahlâk sistemi olan İslâm'la aynîleştiren ve en güzel ahlâk üzere yaratılmış olan Rasulullah (s.a.s.) [53] kendisine örnek edinen muvahhid mü'minler, Allah'ın dostları olmuşlardır.[54] Âlemlere rahmet olarak gönderilen Rasulullah,[55] güzel ahlâkı tamamlamak için gehniştır. [56]

Allah'ı Rabb, Rasulullah (s.a.s.)'i önder, İslâm'ı din Kur'ân-ı Kerîm'i temel yasa, yani hayat düsturu kabul edip razı olan muvahhid mü'minler, salih amel ve takva üzere oldukları müddetçe "Evliyaullah"tirlar. Yani mü'min ve müt-takilerin cümlesi, Allah'ın velîleridirler... Allah, mü'minlerin velisi, [57]yani dostu, mü'minler de Allah'ın velisi, yani dostudurlar. [58] Aynı zamanda kadın olsun, erkek olsun bütün mü'minler birbirlerinin kardeşleri[59] ve birbirilerinin velileridirler. [60] "Ehl-i Sünnet ve Cemaat" akidesindeki anlayış ve kabul ediş de budur. [61]

Allah'ın velileri, birbirilerinin kardeşleri ve birbirlerinin velileri olan muvahhid mü'minler, kâfirleri veli, yani dost edinemezler. Çünkü kâfirlerin mü'minler üzerinde velayet hakları yoktur.[62]

Tevhid akidesi sağlam, katıksız iman etmiş ve salih amel sahibi muttaki, muvahhid mü'min veli kul için bir "Hadis-i Kudsf'de Rabbimiz Alİah şöyle buyurur. Hadisi, Ebu Hüreyre (r.a.) rivayet eder ve Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:

"Allah, şöyle buyurdu: Her kim, Beni tanıyan ve ihlas ile bana ibadet eden (veli) bir kuluma düşmanlık ederse, Ben de, ona harb ilân ederim.

Kuium Bana, kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevgili olan bir şeyle yaklaşamaz. Kulum Bana, nafile ibadetlerle de yaklaşmaya devam eder. Nihayet Ben, onu severim. Ben, kulumu sevince de, artık onun işitir kulağı, görür gözü, tutan eli, yürür ayağı (mesabesinde) olurum. (Yani bu organlarıyla meydana gelmesini arzu ettiği bütün dileklerini veririm.)

Diliyle de her ne isterse, muhakkak onları da kendisine ihsan ederim. Bana sığınmak isteyince de, muhakkak kulumu sığındırır, korurum... [63]

Yine Ebu Hüreyre (r.a.)'in rivayet ettiği bir hadiste Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:

Gerçekten Alİah, filânı seviyor, onu, siz de sevin, der. Artık onu, semâ ehli de severler. Sonra onun için yeryüzüne kabul konur (yani insanların kalbine onu sevmek konur). Bir kula da buğzetti mi, Cibril'i çağırır: Ben, filâna buğzediyorum, ona sen de buğzet, der. Ve Cibrîl, ona buğzeder. Sonra Sema ehli arasında: Allah, filâna buğzediyor, ona, siz de buğzedin, diye seslenir.

Onlar da, kendisine buğzederler. Sonra o kul için yeryüzüne buğz konur (yani insanların kalbine onun için kin konur).[64]

Allah'ın, veli kulu için yeryüzüne koyduğu, yani insanların kalbine yerleştirdiği sevgi için İmam Müslim (rh.a.)'in Sahih'inde kaydettiği şu olayı zikretmekte fayda vardır.

Cerir'in Süheyl'den, O da bahasından, o da Ebu Hüreyre (r.a.)'dan rivayet ettiği, "sevgi ve buğz" hadisi, şu olay üzerine hatırlanmakta...

Arafat'da idik. Derken Ömer b. Abdi'I-Aziz geçti. Kendisi, Hacc emiri idi.. İnsanlar, O'na bakmaya kalktılar.

Baban hakkı için yemin ederim ki, ben Ebu Hüreyre'yi, Rasululİah (s.a.s.)'den rivayet ederken dinledim, dedi. [65]

Enes b. Malik (r.a.)'ın rivayetiyle önderimiz Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:

"Hayırlı insan, ahireti için dünyasını, dünyası için ahi-retini terk etmeyen, her ikisini birlikte yürütendir.

Muvahhid ailenin her ferdi, kendisini bilmesi ve tanımasının yanı sıra kendi nefsinin üzerindeki hakkını edâ ederek, kendisini iman ve salih âmel noktasında çok iyi yetiştirip sağlamlaştırmahdır. Yegane Rabbimiz Allah (c.c.) ile rabıtasını kuvvetlendirmeli, kendi kendisiyle barışık olup iç huzurunu sağlamalıdır...

İşte bu sağlam iman, salih amel, güzel ahlâk ile olgunlaşan muvahhid mü'min ferd, "Bismillah" deyip evinin kapısını açarak, hâne içindekilere selâm vererek içeri girmelidir. Bundan sonra muvahhid mü'minlerin hâne halkıyla ilişkilerini ve birbirlerinin üzerlerindeki haklarını anlatmaya gayret edeceğiz!... Çünkü gayemiz, yaratılış gayemize uygun, İsla-mî ölçülerde davranan muvahhid aileyi oluşturmaktadır...

"Allah, size evlerinizi (içinde) güven ve huzur bulacağınız yerler kıldı. [66]

[1] Hazret-i Emir AH İbn Ebi Talib, Nehcü'l- Belâga, çev. Abdulbâkî Gölpmarlı, Kum, 1989, Sh. 419.

Not: Bu söz, hadis değildir. Ayrıca, Yahya b. Muaz er-Râzî'nin sözü olduğu da söylenmiştir.

Bkz. Aclunî, Keşfiı'1-Hafa, c.2, Sh. 262, No:2532.

Aliyyu'1-Karî, Zayıf Hadisleri öğrenme Metodu, çev. Ahmed Serdaroğlu, İst. 1986, Sh. 118.

[2] Ra'd, 13/28.

[3] Ahzâb, 33/21.

[4] Abdullah b. Mes'ud (r.a.)'ın rivayetiyle Rasulullah (s.a.s.)şöyle buyururlar:

"İnsanların hayırlısı, benim asrım (daki Sahabîlerim) dir. Sonra onlara yakın olan (tabiî) lardır. Sonra onlara yakın olanlardır. (Yani tabiîlerin tabileri/Etbau tabiîndir.)

Sonra bir takım kavimler gelir ki, onlardan herhangi birisinin şehadeti yeminin önüne, yemini de şehadetinin önüne geçer."

Sahih-i Buhârî, Kitabu'ş-Şehâdat, B.9, Hds. 17.

Sahih-i Müslim, Kitabu Fedailu'i-Sahabe, B.52, Hds. 212-215.

[5] Sahih-i Buhârî, Kitabu's-Savm, B.54, Hds. 83. Sahih-i Müslim, Kitabu's-Siyam, B.35, Hds. 182-193. Sünen-i Ebu Davud, Kitabu's-Salatu't-Tatavvu, B.27, Hds. 1369. Sünen-i Neseî, Kitabu's-Savm, B.76, Hds. 2384-B.78, Hds. 2394.

[6] Sahih-i Müslim, Kitabu's-Sıyam, B.15, Hds. 90.

[7] Sahih-i Buhârî, Kitabu's-Savm, B.35, Hds. 53. Sahih-i Müslim, Kitabu's-Siyam, B.15, Hds.92.

[8] Sahih-i Buhârî, Kitabu'l-Cihad, B.70, Hds. 103. Sahih-i Müslim, Kitabu's-Sıyam, B.16, Hd 100.

[9] O, dinlenmeniz için geceyi, gündüzü de aydınlatıcı (mubsir) olarak sizin İçin yaratılmıştır, Şübhesiz, işitebilen bir topluluk için bunda, gerçekten ayetler vardır." Yûnus, 10/67.

"O, sabahı da yarıp çıkarandır. Geceyi bir sükûn (dinlenme), güneş ve ay'ı bir hesab kıldı. Bu, üstün ve güçlü olan, bilen Allah'ın takdiridir." En'am, 6/96. Kendi rahmetinden olmak üzere O, sizin için içinde dinlenmeniz ve O'nun fazlından (geçiminizi) aramanız İçin geceyi ve gündüzü varetti. U-mulurki, şükredersiniz." Kasas, 28/73.

"Geceyi bir örtü yaptık.